تیکه کتاب .| برشی از کتاب.|

[پناه]

امان از دست شما جماعت عاقل. احساس‌زدگی! مستی! جنون! شما آدم‌های منزه و پاک، خونسردید و بی‌اعتنا. و با همین خونسردی و بی‌اعتنایی مست را سرزنش می‌کنید و دیوانه را تحقیر. مثل زاهد دامن می‌کشید و رد می‌شوید و مثل واعظ شکر می‌کنید که خداوند شما را مثل آنها نیافریده‌است. من بیشتر از یک‌بار مست بوده‌ام و شوریدگی‌ام با جنون خیلی فاصله نداشته‌است. از هیچ‌کدام این حالات هم پشیمان نبوده‌ام. با معیارهایی که دارم، عمیقاً فهمیده‌ام که مردم هر آدم فوق معمولی را که به کاری بزرگ یا در ظاهر ناممکن دست زده، از قدیم و ندیم با انگ مستی یا دیوانگی بدنام کرده‌اند.

*برشی از رمان رنج‌های ورتر جوان اثر گوته

 

[رهای انجمن]

او سنگر زندگی را تهی کرد در حالی که من سال‌هاست با چند قمقمه‌ی‌ خالی پوسیده، مدام از این گوشه به آن گوشه فرار می‌کنم.

‏سنگر و قمقمه‌های خالی | بهرام صادق

 

[رهای انجمن]

آری، روزی همگی هیچ می‌شویم؛ پس تا هستیم کسی باشیم به گرفتن دستی، و ستردن اشکی و زدودن خونی!

سهراب‌کُشی | بهرام بیضایی

 

[It's Arvin.]

در زندگی‌مان
از یک جایی به بعد
به همه‌چیز و همه‌کس
بی‌اعتنا می‌شویم
دیگر نه از کسی می‌رنجیم
و نه به عشق کسی دل می‌بندیم..

---

کتابِ صدسال تنهایی
اثرِ گابریل گارسیا

 

[دلارام]

برشی از کتاب شاهزاده کوچولو

یکی از برش‌های معروف کتاب شازده کوچولو، گفتگوی او با روباه است که در آن روباه به شازده کوچولو راز «اهلی کردن» را می‌آموزد. روباه می‌گوید: «اهلی کردن یعنی ایجاد علاقه کردن. تو الان برای من یک پسر بچه مثل صدها هزار پسر بچه دیگر هستی. نه من احتیاجی به تو دارم و نه تو احتیاجی به من. اما اگر من را اهلی کنی، هر دوی ما به هم احتیاج پیدا می‌کنیم. تو برای من در این دنیا یگانه می‌شوی و من برای تو.»

این دیالوگ، یکی از مفاهیم کلیدی کتاب است که به اهمیت روابط و مسئولیت‌پذیری در قبال کسانی که به آنها علاقه داریم، اشاره دارد. روباه در ادامه توضیح می‌دهد که «تو برای همیشه مسئول چیزی که اهلی‌اش کرده‌ای هستی. تو مسئول گلت هستی.»