نقد کاربران نقد کاربران رمان بازی احمقانه به قلم تینا فروغی

[پناه]

کاربران عزیز تقاضا میشود قبل از فعالیت به قوانین نقد کاربران توجه کنید.
قوانین نقد کاربران | کلیک کنید

عنوان: بازی احمقانه
نویسنده: @tina_for.81
ژانر: عاشقانه، اجتماعی، طنز

خلاصه:
ترس و خشم و اندوه به جان او رخنه کرده بود، اویی که هیچگاه پا پس نمی‌کشد، کم نمی‌آورد و لبخند را از چهره‌اش پاک نمی‌کرد چه بر سر روزش آمده بود؟! دختری که همچون آینه‌ای از هم گستته، خرد شده بود و به اندازه‌ی تیزی همان تکه های شکسته‌، همانند شفافیت‌ بلورین قطعات کوچک، هنوز قلب پاکی داشت.
ایا کسی بود که درون تکه‌های شیره وجودش را بنگرد تا ببیند او چه از سر گذرانده و می‌گذراند؟
لینک:

پسندیده - رمان بازی احمقانه | نویسنده تینا فروغی کاربر انجمن چری بوک

کد077 عنوان: بازی احمقانه نویسنده: تینا فروغی ژانر: عاشقانه، اجتماعی، طنز ناظر: @مژگانمـ تگ: پسندیده خلاصه: داستانِ دو نفر… که هیچ‌کدام برای آغاز آماده نبودند. دو مسیری که اتفاقی به هم می‌رسند و زمانی طولانی طول می‌کشد تا بفهمند آنچه میانشان جریان دارد نه تصادف است، نه عادت، نه بازی. روایتی از...

cherrybook.ir

 

[پناه]

سلام تینا جان.
وقتت بخیر.
اگه بخوام دقیق‌ نگاه کنم، سیر داستان تا اینجا منطقی پیش میره و اتفاقات الکی پشت‌سرهم نمی‌افتن، که این خیلی خوبه. قصه عجله نداره و اجازه میده خواننده کم‌کم وارد فضای ذهنی شخصیت‌ها بشه. فقط یه جاهایی حس میشه بعضی اتفاقات می‌تونن پررنگ‌تر یا دارای نقطه‌ اوج مشخص‌تر باشن؛ یعنی گاهی اتفاق مهم می‌افته ولی سریع رد میشی ازش، در حالی که همون صحنه ظرفیت درگیری احساسی بیشتری داره.
پیرنگ کلی داستان خوب چیده شده، مخصوصاً کشمکش درونی شخصیت اصلی که عملاً موتور حرکتی داستانه. ولی اگه تضاد بیرونی (مثلاً یک آدم یا موقعیت ثابت که مدام جلوی شخصیت اصلی وایسه) واضح‌تر بشه، داستان کشش بیشتری پیدا می‌کنه و خواننده منتظر ادامه می‌مونه.
مونولوگ‌های درونی قوی‌ان و حس شخصیت رو خوب منتقل می‌کنن، ولی تعدادشون بعضی جاها زیاده. گاهی حس می‌کنی شخصیت بیشتر داره تو ذهنش زندگی می‌کنه تا تو داستان. اگه بخشی از این مونولوگ‌ها تبدیل به کنش یا دیالوگ بشن، ریتم داستان خیلی بهتر میشه.
دیالوگ‌ها نقطه‌ قوت کارن. طبیعی‌ان، شبیه حرف زدن آدمای واقعی‌ان و نقش پیش‌برنده دارن، نه فقط پرکننده‌ی صفحه. فقط پیشنهاد می‌کنم بعضی دیالوگ‌های احساسی خیلی مستقیم گفته نشن؛ یه کم غیرمستقیم‌تر بودنشون می‌تونه تاثیرگذارتر باشه.
در کل، «بازی احمقانه» داستانیه که پایه‌ی محکمی داره، شخصیت‌هاش ظرفیت رشد دارن و با یه مقدار تمرکز بیشتر روی اوج‌ها، تعادل مونولوگ و کنش، و پررنگ‌تر کردن تضادها، می‌تونه خیلی تاثیرگذارتر بشه.
منتظر ادامه رمانت هستم گلم.
موفق باشی.🌹

 

[tina_for.81]

سلام تینا جان.
وقتت بخیر.
اگه بخوام دقیق‌ نگاه کنم، سیر داستان تا اینجا منطقی پیش میره و اتفاقات الکی پشت‌سرهم نمی‌افتن، که این خیلی خوبه. قصه عجله نداره و اجازه میده خواننده کم‌کم وارد فضای ذهنی شخصیت‌ها بشه. فقط یه جاهایی حس میشه بعضی اتفاقات می‌تونن پررنگ‌تر یا دارای نقطه‌ اوج مشخص‌تر باشن؛ یعنی گاهی اتفاق مهم می‌افته ولی سریع رد میشی ازش، در حالی که همون صحنه ظرفیت درگیری احساسی بیشتری داره.
پیرنگ کلی داستان خوب چیده شده، مخصوصاً کشمکش درونی شخصیت اصلی که عملاً موتور حرکتی داستانه. ولی اگه تضاد بیرونی (مثلاً یک آدم یا موقعیت ثابت که مدام جلوی شخصیت اصلی وایسه) واضح‌تر بشه، داستان کشش بیشتری پیدا می‌کنه و خواننده منتظر ادامه می‌مونه.
مونولوگ‌های درونی قوی‌ان و حس شخصیت رو خوب منتقل می‌کنن، ولی تعدادشون بعضی جاها زیاده. گاهی حس می‌کنی شخصیت بیشتر داره تو ذهنش زندگی می‌کنه تا تو داستان. اگه بخشی از این مونولوگ‌ها تبدیل به کنش یا دیالوگ بشن، ریتم داستان خیلی بهتر میشه.
دیالوگ‌ها نقطه‌ قوت کارن. طبیعی‌ان، شبیه حرف زدن آدمای واقعی‌ان و نقش پیش‌برنده دارن، نه فقط پرکننده‌ی صفحه. فقط پیشنهاد می‌کنم بعضی دیالوگ‌های احساسی خیلی مستقیم گفته نشن؛ یه کم غیرمستقیم‌تر بودنشون می‌تونه تاثیرگذارتر باشه.
در کل، «بازی احمقانه» داستانیه که پایه‌ی محکمی داره، شخصیت‌هاش ظرفیت رشد دارن و با یه مقدار تمرکز بیشتر روی اوج‌ها، تعادل مونولوگ و کنش، و پررنگ‌تر کردن تضادها، می‌تونه خیلی تاثیرگذارتر بشه.
منتظر ادامه رمانت هستم گلم.
موفق باشی.🌹

مرسی عزیزم 🌹
ممنونم از این همه دقت و وقتی که گذاشتی💙💙💫

 

[Nini Leen]

سلام تینا جان :>
از خوندن رمانت لذت بردم، از چیزی که خیلی خوشم اومد، اون بالانسِ بینِ موضوعات بود، نه خیلی موضوعات کمرنگ بودن که نشون داده نشن و نه خیلی پررنگ که کل محور داستان پوشیده بشه.
یک روند منطقی پیش رفته و همه چیز به جا بوده، تنها چیزی که من رو اذیت می‌کرد این بود که رمان گاهی عامیانه نویسی داشت و گاهی ادبی، که به نظرم یا یک دست باید عامیانه می‌بود و یا یک دست ادبی نوشته میشد.
قلمت مانا و خسته نباشی 3>

 

[tina_for.81]

سلام تینا جان :>
از خوندن رمانت لذت بردم، از چیزی که خیلی خوشم اومد، اون بالانسِ بینِ موضوعات بود، نه خیلی موضوعات کمرنگ بودن که نشون داده نشن و نه خیلی پررنگ که کل محور داستان پوشیده بشه.
یک روند منطقی پیش رفته و همه چیز به جا بوده، تنها چیزی که من رو اذیت می‌کرد این بود که رمان گاهی عامیانه نویسی داشت و گاهی ادبی، که به نظرم یا یک دست باید عامیانه می‌بود و یا یک دست ادبی نوشته میشد.
قلمت مانا و خسته نباشی 3>

مرسی وقت گذاشتی عزیزم

 

[امیراحمد]

درود.
سیر داستان منطقیه. اتفاقات منطقی هست و الکی پشت‌سرهم نیست. عجله توی داستان نیست.
پیرنگ کلی داستان به خوبی نوشته شده، داستان کشش بالایی داره و خواننده منتظر ادامه داستانه.
نقد خاصی نیست، منتظر ادامه اثر هستم.

 

[tina_for.81]

درود.
سیر داستان منطقیه. اتفاقات منطقی هست و الکی پشت‌سرهم نیست. عجله توی داستان نیست.
پیرنگ کلی داستان به خوبی نوشته شده، داستان کشش بالایی داره و خواننده منتظر ادامه داستانه.
نقد خاصی نیست، منتظر ادامه اثر هستم.

ممنون از وقتی که گذاشتید 🙏🏻