چالش عکس و کپشن (رنگ آبی)

[پناه]

سلام به شما دوستان چری‌بوکی و علاقه‌مند به هنر.
در خدمتتون هستیم با یه چالش جذاب و دیدنی.
🎉چالش عکس و کپشن: رنگ‌ها به روایت شما!

آماده‌اید که خلاقیت و چشم‌انداز هنری خودتون رو به نمایش بذارید؟
ما یک چالش هیجان‌انگیز هر دو هفته یک بار برای شما داریم! هدف اینه که با یک رنگ خاص دنیای اطراف‌تون رو ببینید، خلق کنید و با دیگران به اشتراک بذارید.

چطور شرکت کنید؟
1️⃣ یک عکس، نقاشی، طراحی دیجیتال یا هر چیزی که در اون رنگ انتخاب‌شده نقش اصلی و غالب رو داشته باشه، انتخاب کنید. ( می‌تونه اثر خلاقانه‌‌ی خودتون هم باشه)
2️⃣ برای اثر یک کپشن جذاب و مرتبط بنویسید؛ چیزی که حس و حال رنگ رو منتقل کنه و اثر شما رو زنده کنه.
3️⃣ اثر و کپشن خودتون رو همینجا برای ما ارسال کنید.

نکته: تاپیک این دوره تا ۱۵ روز باز هست و می‌تونید ارسال داشته باشید. بعد از تمام شدن فرصت، تاپیک بسته خواهد شد.
سورپرایز ویژه، به تمامی کسانی که در این چالش شرکت کنن، در پایان دوره ۲۰۰ پسند تعلق می‌گیره.

این فرصت شماست تا خلاقیت‌تون رو نشان بدید و چشم‌انداز جدیدی از رنگ‌ها بسازید
و با دیگر هنرمندان و علاقه‌مندان به هنر و عکاسی ارتباط برقرار کنید.


رنگ چهارمین دوره: آبی💙
شروع چالش از همین امروز! آماده باشید تا با الهام از رنگ آبی، جهان رو رنگی کنید.
با ما همراه باشید و ببینید که هر رنگ چه داستانی می‌تونه بسازه…

«منتظر حضور گرم‌تون هستیم»​

 

[پناه]

در دل آبی بی‌پایان، آنجا که نور کم می‌شود و صداها آرام، دو نفر ایستاده‌اند؛ کوچک در برابر وسعتی که جهان را فرو می‌بلعد.
اما همین کوچکی، همین لحظه‌ی ساده‌ی کنار هم بودن، چیزی دارد که از تمام اقیانوس‌ها عمیق‌تر است.
گویی زمان برایشان کند می‌شود.
ماهی‌ها آرام می‌رقصند و سکوت، تبدیل به زبانی می‌شود که تنها دل‌ها آن را می‌فهمند.
گاهی لازم نیست بزرگترین اتفاق‌ها بیفتد، گاهی همین که یکی کنارت باشد،
همین که در تاریکی ملایم آبی، دنیای کوچکی بسازید که فقط مال خودتان باشد، کافیست تا زندگی قشنگ‌تر شود.

 

[1999shayan]

در افقی مه‌گرفته، چشم به سرانجام راه دوخته‌ام؛
زندگی چیست جز پرسشی بی‌پاسخ در غبار؟
خسته از جاده‌ها، پیر شده در ره درست زیستن،
به چه بهایی باید حقیقت و شکوه را پاس داشت؟
و من، هنوز بر زین اسب،
با تازیانه‌ی خستگی بر شانه‌ها،
به تاختن ادامه می‌دهم؛
چونان کابویی تنها،
که سرنوشتش را در غبار بی‌پایان می‌جوید.

 

[مهرسا]

مشاهده فایل‌پیوست Where is My Mind_.mp3
تعریف او را شنیده بودم . می‌گفتند یک جاهل و دیوانه ای است که خوش شانس بود ، چون به مقام و منصب رسید .
روزی نزد او رفتم و گفتم . حرف هایشان!
به روی حرفم خندید و گفت:
- ای آدم ساده ، آسوده سرت را بر بالشتت بگذار.
مانند من‌.
با خود ذکر کردم ، حرف مردم راست است؟
- چطور با وجود حرف های که پس و پیش به تو می گویند سر بر بالشتت می‌گذاری؟
او ناگهان نگاه عمیق انداخت و در کسری از ثانیه پرسید . سوالی را که مرا شگفت زده کرد .
- امروز شام چه خوردی؟
- این چه سوالی است؟ خب ... استیک خوردم!
- آیا به آن حیوان فک کردی که تنش در معده تو است؟ مرد جوان ، در این دنیا مردم هیچ گاه به ریزترین جزئیات اهمیتی قائل نیستند . تو دیده ای انسانی که مورچه را له کرده ،برای او اشک بریزد؟

 

[سایه مولوی]

باز هم برایت نامه می‌نویسم
از ریز به ریز اتفاقات و دلتنگی‌های بی پایانم؛ از حال خرابم در این روزهای بی تو.
با این‌که می‌دانم آن را نمی‌خوانی و از حال دلم هرگز باخبر نمی‌شوی، اما همین امیدِ نوشتن نامه برای توست که مرا پس از آن‌همه سختی و دلتنگی هنوز زنده نگه داشته است.

 

[-نَــواژ]

دریاچه آرام بود شبیه قلب او بعد از آخرین خداحافظی.
قوی‌های سپید بر آب می‌لغزیدند، بی‌خبر از اینکه یکی از آن‌ها دیگر برنمی‌گردد.
او آمد، نگاهش را به انعکاس ماه سپرد و نامی را در ذهن تکرار کرد که دیگر نباید گفت.
آب سرد بود، انگار تمام عشقش را منجمد کرده باشد.
فریاد نزد فقط یک نجوا، میان موج‌ها گم شد:
«اگر بازگردی، من هنوز این‌جا هستم.»
ولی ماه گذشت و تنها، سایه‌ای سفید میان امواج محو شد...​