ای همهٔ هستی من؛ برام نیازه بودنت، چشات قرار بیقرارهای هر شب منه. ای تو همهٔ امید من، ای خالق ترانههام.
تو بهترین رفیق من تو اوج بدبیاریهام!
میگم تموم شاعرها برای تو غزل بگن؛ میگم تموم خندهها، سهم لبای تو بشن.
پناه لحظههای سرد، شریک آرزوم تویی؛ میگم همه ستارهها، چراغ راه تو بشن!
من عاشقونه چشات رو میپرستم، همه زخمن تو مرهم، ای تو آرامش جونم!
برای غربتِ این دل چاره بودی، همه رفتن و تو موندی، عشق دیروز و هنوزم.