نقد کاربران نقد کاربران رمان سایه‌ی خاکستر به قلم اهورا مهر

[پناه]

کاربران عزیز تقاضا میشود قبل از فعالیت به قوانین نقد کاربران توجه کنید.
قوانین نقد کاربران | کلیک کنید

نام رمان: سایه‌ی خاکستر
نویسنده: @AHOORA
ژانر: اساطیری-عاشقانه-تخیلی

خلاصه:
حادثه‌ای که باید منتهی به مرگ و سرنوشتی که باید دوباره تکرار می‌شد؛ تبدیل می‌شود به پلی به جهان دیگر .فردی که از چنگال مرگ نجات پیدا کرد‌ آیا می‌تواند خودش ناجی جان دیگری شود و در دنیایی ناشناخته اینبار نیز چون سایه، از مرگ بگریزد؟
لینک:​

درحال تایپ - رمان سایه‌ی خاکستر| اهور‌ا مهر کاربر انجمن چری بوک

کد076 به نام ایزد یکتا نام رمان: سایه‌ی خاکستر نویسنده: اهورا.مهر ژانر: اساطیری-عاشقانه-تخیلی ناظر: @مستر کیان خلاصه: حادثه‌ای که باید منتهی به مرگ و سرنوشتی که باید دوباره تکرار می‌شد؛ تبدیل می‌شود به پلی به جهان دیگر .فردی که از چنگال مرگ نجات پیدا کرد‌ آیا می‌تواند خودش ناجی جان دیگری شود...

cherrybook.ir

 

[BARAN_KH_Z]

درود بر نویسنده‌ی عزیز؛

پیش از هر چیز، بابت قلم زیبا و اثری که خلق کرده‌اید، خسته نباشید می‌گویم. عنوان رمان شما «سایه خاکستر» در نگاه اول شاید کمی کلیشه‌ای به‌نظر برسد، اما ترکیب این دو واژه در کنار هم از شدت این کلیشه‌بودن کاسته و در عین‌حال جذابیتی پنهان در خود دارد که می‌تواند نگاه خواننده را جلب کند.

خلاصه‌ی اثر، با وجود سادگی، بسیار زیبا و تأثیرگذار است و همین ارتباط میان عنوان و خلاصه باعث می‌شود خواننده برای ادامه‌ی داستان ترغیب شود. ترکیب ژانرهایی که انتخاب کرده‌اید واقعاً عالی‌ست و به‌خوبی در اولویت قرار گرفته‌اند.

با این حال، مقدمه‌ی اثر اگر پیوند عمیق‌تری با خلاصه برقرار می‌کرد، انسجام بیشتری به کلیت کار می‌بخشید. انتخاب دیالوگ و مونولوگ‌های ادبی برای ژانر اساطیری بسیار هوشمندانه بوده، اما در بخش‌های ابتدایی، در یکی از پارت هاتون در یک مونولوگ واژه‌ی «نیز» کمی بیش از حد تکرار شده که شاید با مترادف آن بهتر شود.

در مجموع، ژانرها، پیرنگ داستان، خلاصه و استفاده‌ی بجا از مونولوگ و دیالوگ‌های ادبی از نقاط قوت برجسته‌ی اثر شما هستند؛ تنها عنوان و مقدمه نیازمند اندکی بازنگری‌اند تا اثر درخشان‌تر شود.

خسته نباشید و سپاس بابت قلم زیبایتان. مشتاقانه منتظر ادامه‌ی این داستان خواهم بود. 🌿🦋

 

[پناه]

سلام نویسنده عزیز.
اول از همه باید بگم که سبک نوشتاری و تاریخی داستان رو دوست دارم و من رو یاد داستان‌های تاریخی و معاصر میندازه.
شروع رمان در اوجه و آتیش سوزی ابتدایی قوی و ملموسه و پرت شدن به یه دنیای ناشناخته، پر از تعلیق و ماجراهای غافلگیرانه ست.
جایی از متن پرش‌های زمانی و جابه جایی لوکیشن ناگهانیه، اگر که با سه.ستاره نشون بدید خواننده آمادگیش رو پیدا می‌کنه که زمان و یا مکان داره تغییر می‌کنه.
بعضی اوقات توصیفات ریز لازمه‌ی ارتباط با داستانه. شما با توصیف مکان، حالات و یا رفتار می‌تونید با خواننده یکی بشید، بعضی جاها توصیفات خیلی کلیه، مثلاً گفتید در جنگل، و یا مسافرخونه ، اگه جزییاتی از این مسافر خونه، اتاق سایه، جنگل و یا... بدید داستان‌تون واقعا بی‌نقص میشه.
درکل ایده و پیرنگ، مونولوگ‌های ادبی و تفکیکش با محاوره، خوب بود. تعلیق‌ها و کنش‌هایی که داره شکل می‌گیره برام جذابه و باعث میشه داستان رو ادامه بدم.
موفق باشید.

 

[هویار]

سلام
در ابتدا خسته نباشید میگم بهت بابت خلق چنین اثری
من ایده رمان رو دوست دارم و اینم بگم من معمولا با هیچ سرشناسه‌‌ای از هیچ رمانی ارتباط نمی‌‌‌گیرم به خاطر همین درموردش نظری ندارم
در کل روندی که پیش گرفتی رو دوست دارم اما چون دنیایی که خلق کردی با دنیای امروز متفاوته خواننده به معنای واقعی کلمه هیچ شناختی هیچ تصوری از اون مکانی که توش هستی نداره و این کارت رو سخت میکنه پس امیدوارم هیچ وقت ازش غافل نشی چون دائم باید ذکر کنی که جایی که هستی چه جور جاییه
یه چیزی که منو بعضی وقتا اذیت می‌کرد نبود *** وقتیه که پرش زمانی داری یا میخوای یه خواب تعریف کنی. لطفا به اون سه تا ستاره بها بده
نمیدونم فقط من همچین حسی دارم یا نه اما احساس میکنم پیشروی رمان آرومه. نمیگم خیلی سریع‌ترش کن چون با حد استاندار خیلی فاصله کمی داره در حد یکی دو درجه سریع‌تر اما دست نزدی هم ایراد نداره چون میگم خیلی نکته ریزیه
در کل ایده رمان، روندش، نحوه پیشرویش و اتفاقاتی که میفته رو دوست دارم و منتظر ادامه‌اش هستم
موفق باشی

 

[مژگانمـ]

سلام نویسنده عزیز

صحنه آتش‌سوزی با جزئیات خوب و احساسات قوی (ترس، درماندگی، فداکاری دوست) شده و خواننده را بلافاصله به دل ماجرا پرتاب می‌کند.
استفاده از یک «دریچه» طبیعی (حفره در درخت) برای انتقال بین دو جهان، به جای روش‌های کلیشه‌ای، نوآوری جالبی است و حس اساطیری به داستان می‌بخشد.
تضاد بین دو شخصیت اصلی جهان جدید، آریای جدی و جنگجو و دانای مهربان و دیپلماتیک موثر و جذاب است. شخصیت سایه نیز به عنوان یک فرد سردرگم و بی‌اعتماد باورپذیر عمل می‌کند.
توصیف جهان «آناهید» از دشت سرسبز تا معماری باشکوه قصر و جهان تاریک «آراز» به خوبی توانسته کاملاً متضاد (امنیت و نور در مقابل تهدید و تاریکی) را خلق کند.
نثر نویسنده روان و قابل فهم است و دیالوگ‌ها (به ویژه در صحنه‌های اضطراری مانند آتش‌سوزی) طبیعی و متناسب با شخصیت‌ها هستند.

شخصیت «شاهزاده شرور» (آراز) با موهای سیاه و چشمان خاکستری و نقشه‌های شیطانی و همچنین طرح کلی «نجات یافته توسط محافظان قدرتمند و انتقال به دنیایی فانتزی» تا حدی تکراری به نظر می‌رسد و نیازمند پرداخت منحصربه‌فردتر است.
پس از نجات سایه، پذیرش سریع موقعیت توسط او و حرکت به سمت قصر بدون کشمکش درونی زیاد، کمی با حالت شوک و بی‌اعتمادی اولیه‌اش در تضاد است. می‌توان بر هیجان و ترس این مرحله بیشتر تاکید کرد.
هنوز به وضوح مشخص نیست که دریچه چگونه کار می‌کند، چرا باز شده و آیا محدودیت‌هایی دارد؟ روشن‌تر کردن قواعد حاکم بر سفر بین جهان‌ها به مستحکم‌تر شدن پایه‌های داستان کمک می‌کند.

 

[tina_for.81]

درود خدمت نویسنده
همونطور که خودتون مطمئنا میدونید جدا از بحث نقد و کتابخوان بودن من رمان رو از قبل دنبال میکنم.
جدا از عنوان دل نشین رمان، برای من به شخصه اینطوریه که شروع اثر خیلی روی انتخابم تاثیر داره و رمان شما جز اون دسته از آثاری بود که من ابتدا فقط از سر کنجکاوی و وقت گذروندن یک نگاهی بهش انداختم اما شروع زیبا و پر هیجان باعث شد من به خوندن ادامه بدم‌ به همین دلیل میگم شروع داستان فوق العاده بود.
جدا از اون فضا و پایه و اساس داستان رو خیلی دوست دارم، دختری با شرایط زندگی مشابه با همه ما به دنیای دیگه ای وارد میشه.
مورد بعد، سبک نوشتاری دیالوگ ها و اسامی شخصیت ها واقعا زیبا و متفاوته.
در کل نمیشه پیش بینی کرد که توی فضای زیبایی که نویسنده ساخته قراره چه اتفاقی بیفته و خواننده در تمام طول داستان کنجکاو و منتظره.
از نظر من خیلی عالیه
آرزوی موفقیت دارم براتون

 

[emily]

درود نویسنده‌ی محترم.
اولین نکته‌ای که به چشم خواننده میاد و رمان رو معرفی می‌کنه، اسم اونه. اسمی که شما انتخاب کردین، یه اسم خلاقانه و بدیعه. قدم بعدی، مقدمه و خلاصست که خوب نوشته شدن و با رمان ارتباط داشتن.
و اما شروع رمان! تعلیق خوبی داره و اطلاعات ارائه شده به اندازه‌ی کافین، نه کمن و نه زیاد.
ایده‌ی شما یکی از برجسته‌ترین نکات مثبت رمانه که پرداخت خوبی هم داره. توصیفات خواننده رو تو سرزمین آناهید غرق می‌کنن و به اندازه‌ی کافین؛ سیر روایی بدون اشکاله و دیالوگ‌ها به خوبی نوشته شدن.
موفق باشید.

 

[-نَــواژ]

سلام و خسته نباشید

رمان «سایه‌ی خاکستر» با روایتی روان‌کاوانه و چندلایه، به تقابل گذشته‌ی آرمان‌گرایانه و حالِ فاسد شخصیت اصلی می‌پردازد. زبان اثر شاعرانه و استعاری است، اما گاهی پیچیده و سنگین. ساختار اپیزودیک و ذهنی آن، فضای کابوس‌وار و درونیات متلاطم را خوب منتقل می‌کند، ولی ممکن است باعث گسست روایی شود. مضمون اصلی، نقد تکرار ساختارهای قدرت در قالب‌های نوین است.
نقاط قوت: عمق روانی، نقد اجتماعی، فضای فلسفی
نقاط ضعف: روایت پراکنده، زبان دشوار، شخصیت‌های فرعی کم‌رنگ
در کل، رمانی جدی و معناگراست که بیشتر مناسب مخاطب دغدغه‌مند و اهل تأمل است.
موفق باشید..

 

[دلارام]

سلام.
رمان ماورایی بسیار جذاب ومهیج منو یاده ارباب حلقه ها میندازه .انتخاب اسامی شخصیت ها بسیار جذاب هست
توصیفات مکانی محیطی واستایل بدنی افراد بخوبی رعایت شده
هنوز اوایل داستانم ونکته ی جالب اینه هراز گاهی نویسنده می‌نویسد شخصیت جدید وارد می‌شود واین بسیار در جذب مخاطب اثر دارد.

 

[هویار]

خب بسم الله؛
من رمانتو دوست دارم این مسئله به کنار. از اینکه ذهن خلافی داری و جزئیات داستان و مراحل دیو رو اینطور خلق کردی لذت میبرم. منتها گاهی وقتا دلم میخواد ازت آرایه سنگین ببینم. میدونی منظورم چیه؟ مثل یه استعاره خاص که تو خلقش کردی؛ نه از بازی با واژه‌های شریعتی استفاده بشه و نه چیزی مثل سردی کلام داستایوفسکی. یه چیزی مثل امضا که بگن این طرز نوشتن فقط کار یه نفر میتونه باشه آره اهورا مهر. با توجه به پتانسیل قلمت من واقعا چنین انتظاری ازت دارم که لااقل با چند تا بازی با آرایه یه عبارتی خلق کنی که شاهکار خودت باشه.
مورد بعدی عواطفه. من حس میکنم اوضاع وخیمع میبینم شرایط بده و درک میکنم چیزهای جالبی الان حس نمیشه و کلی درد داره؛ ولی توش غرق نمیشم. یهو واینمیستم قلبمو بگیرم بگم وای. درحالی که که کردمم از اون سکانس ها قدرت اینو داشتن که خواننده ی لحظه وایسه گوشی رو از خودش فاصله بده نفس‌هاش نامنظم بشه و ‌ زیر لب بگه نه. یکم با روح و روان خواننده بازی کن. کلمات رو جلو چشم خواننده اول تکون بده و بعد سلاخی کن. قلبشو دستت بگیر و اذیتش کن.
فک میکنم چیزی رو جا ننداختم. اینا رو گفتم چون توقع منو به عنوان خواننده بردی بالا. من دیگه دنبال روایت و پیرنگ داستان نیستم. دیگه دنبال نویسنده میگردم. میدونی منظورم چیه؟ انگار دیگه دلم میخواد میون این روایت به واقعیت پیدا کنم و از خودم بپرسم چیزی که نویسنده رو وادار به نوشتن کرد چی بوده؟ تو داستانش چی گم شده؟ اینجا دیگه خواننده دنبال روح نویسنده میگرده. میدونی چی میگم؟ این فقط برا نویسنده‌هایی که قلم‌شون از یه حدی رد شده انتظار میره.
موفق باشی