همگانی ' مشاعره با اشعار شاعران '

[emily]

شرح این آتش جانسوز نگفتن تا کی؟ سوختم، سوختم؛ این راز نهفتن تا کی؟
"وحشی بافقی."

 

[Amir65]

شرح این آتش جانسوز نگفتن تا کی؟ سوختم، سوختم؛ این راز نهفتن تا کی؟
"وحشی بافقی."

یک عمر دویدیم و به جایی نرسیدیم
یک آه کشیدیم و رسیدیم به معراج
یک بار دگر کاش به ساحل برسانی
صندوقچه‌ای را که رها گشته در امواج

 

[BORHAN]

یک عمر دویدیم و به جایی نرسیدیم
یک آه کشیدیم و رسیدیم به معراج
یک بار دگر کاش به ساحل برسانی
صندوقچه‌ای را که رها گشته در امواج

جانم آمد بر لب، آن جانان کجاست؟

 

[دلارام]

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

سعدی

 

[دلارام]

رسیده ام به لحظه ای که غم نشانه میکند
که دستهایم اینچنین تو را بهانه میکند
رسیده ام به لحظه ای که بودنت خیال نیست
نفس زدن کنار تو برای من محال نیست
چه آیه ای برای تو خدای من نزول کرد
چه اعتمادی از بر نگاه تو افول کرد
به قهوه چشم تو که نماز من نماز نیست
به مرگ بعد رفتنت اجل مرا نیاز نیست
غربت من به وسعت قهوه چشم مسـ*ـت توست
حیاط خاکستری ام در گرو دو دست توست
کافر نفرین شده تا ابد افگار منم
پیکر پاره پاره زخمی بر دار منم



نرگس صرافان، طوسی

 

[دلارام]

سکوتِ اوّلین دیدارِ ما را
بیا با شعر زیبایت رقم زن
میان کوچه باغ آشنایی
به همراه دل عاشق ٬ قدم زن

“ابراهیم داداشیان”

 

[دلارام]

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم/ و در آن خواب بمیرم که تو آیی و بمانی.

 

[دلارام]

نیکو منش آن‌ک.س است کز جانِ پاک
خوبی‌اش بی‌آن‌که خواهد، بر آید به خاک
سعدی

 

[دلارام]

گلایه نامه ها از تو نوشتم
کمی گنگ و ولی گویا نوشتم

تو را بی مهر و کج اندیشه دیدم
که آواره در این دنیا نوشتم

حضورم را که غایب می شمردی
مرا زنده به خاکم می سپردی

نمی خواهد نپرس از حال و روزم
مریضی را به تنهایی سپردی

تو یک زیبای بی احساس هستی
تو آن شر و همان وسواس هستی

برایم دوزخی ای عشق گمراه
تو یک ناپاک بی اخلاص هستی

محمد خوش بین

 

[پناه]

یار مرا غار مرا عشق جگر خوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا
یک قفل زدم بر دل و پیمانه شکستم
ساقی نظر انداخت به میخانه نشستم
یار ناخوش پر و بالش بسته بود
ورنه او در اصل بس برجسته بود
یک ستاره در محمد رخ نمود
تا فنا شد گوهر گبر و جهود
یک مؤذن داشت بس آواز بد
در میان کافرستان بانگ زد
یا به آهک یا ستره بسترش
تا نمازت کامل آید خوب و خوش
یا تو بافیدی یکی کرباس تا
خوش بسازی بهر پوشیدن قبا


مولوی