همگانی "مشاعره با اشعار مولانا "

[Amir65]

سرسبز بود خاک که آبش یار است
خاصه خاکی که ناطق و بیدار است

این خاک ز مشاطه خود بی‌خبر است

خوش بی‌خبر است از آنکه زو هشیار است​

 

[مژگانمـ]

سرسبز بود خاک که آبش یار است
خاصه خاکی که ناطق و بیدار است

این خاک ز مشاطه خود بی‌خبر است
خوش بی‌خبر است از آنکه زو هشیار است​

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

 

[دلارام]

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما
ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

 

[Amir65]

ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما
ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

از آتش عشق در جهان گرمی ها
وز شیر جفاش در وفا نرمی ها
زان ماه که خورشید از او شرمنده‌ ست
بی شرم بود مرد چه بی شرمی ها

 

[مژگانمـ]

امشب ز برای دل اصحاب مخسب

گوش شب را بگیر و برتاب مخسب

 

[گردآفرید]

امشب ز برای دل اصحاب مخسب

گوش شب را بگیر و برتاب مخسب

بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد
دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بر دوزد
شما دل ها نگه دارید مسلمانان که من باری
چنان آمیختم با او که دل با من نیامیزد

 

[مژگانمـ]

بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد
دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بر دوزد
شما دل ها نگه دارید مسلمانان که من باری
چنان آمیختم با او که دل با من نیامیزد

دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم
کنون عزم لقا دارم من اینک رخت بر بستم

 

[گردآفرید]

ملوکانند درویشان زِ مستی جمله بی خویشان
اگر چه خاکی‌اند ایشان و لیکن شاه و سلطانند

 

[Amir65]

ملوکانند درویشان زِ مستی جمله بی خویشان
اگر چه خاکی‌اند ایشان و لیکن شاه و سلطانند

در چشم ببین دو چشم آن مفتون را
نیک بشنو تو نکتهٔ بیچون را
هر خون که نخورده‌ست آن نرگس او
از دیدهٔ من روان ببین آن خون را