همگانی " خودمونی‌های گفتنی "

[پناه]

اول مطمئن باش که نمیریزد
بعد تکیه کن
هرکس که تکیه گاه نمیشود…

 

[پناه]

تو سکوت می کنی! فریاد زمانم را نمی شنوی
یک روز ! من سکوت خواهم کرد و
تو آن روز… برای اولین بار مفهوم “دیر شدن “
را خواهی فهمید ….

 

[پناه]

دندونی که لقه رو باید کشید؛
اولش درد داره،
بعدش حس خالی بودن جاش، چند روز روی اعصابته.
بعدشم انگار نه انگار که روزی دندونی اونجا بوده.
و این درست حکایت بعضی از آدمای زندگیمونه!

 

[It's Arvin.]

‏ولی یادت بمونه که تو یه آدم غمگینو، خیلی غمگین‌ترش کردی.

 

[It's Arvin.]

من بی‌دل و دل داده در راه تو افتاده
والله که نمی‌دانم جای دگر افتادن...

 

[It's Arvin.]

"من از جهان خسته‌ام به یاد تو دل بسته‌ام"

 

[دلارام]

دیده از اشک و لب از آه و دل از داغ پُرست/ عشق در هر گذری رنگ دگر می‌ریزد.

 

[دلارام]

شازده کوچولو: اگر تو عاشق گل هایی باشی که روی ستاره ها زندگی می کنند خیلی لذت بخشه که شب ها به آسمون نگاه کنی. چون همه ی ستاره ها مثل شکوفه های یک گل سرخ هستن

 

[BORHAN]

من و هم نسل‌هایم
امیدوارترین افسردگان جهان هستیم.

 

[دلارام]

زمان تصمیم میگیرد چه کسی را در زندگیت ملاقات خواهی کرد،
قلبت تصمیم میگیرد چه کسی را در زندگیت میخواهی،
و رفتارت تصمیم میگیرد چه کسی در زندگیت میماند.