قلبم پر از زخم است، اما دوایی ندارد!
قلبم پر از درد است، اما مرهمی ندارد!
قلبم پر از غم است، اما رازداری ندارد!
قلبم پر از دلتنگی است، اما راهی ندارد!
چه قلب ترک خوردهای با این همه باز هم برای تو میتپد...
از کسی نپرس فراموشش کردی یا نه!
با همین یک جمله تو، تمام خاطراتش دوباره برایش زنده میشود؛ تمام آن خاطرات خوب شاید هم بد و دردناک!
داخل ذهنش رژه میرود و تو باعث این دگرگونی شدی.
بعضی خاطره ها هیچ وقت فراموش نمیشنوند...
فقط اهمیتشون کم میشه و داخل متروکه ذهنت از آنها نگهداری میکنی.